MALİ
MALİ

press to zoom
mali
mali

press to zoom
mali
mali

press to zoom
MALİ
MALİ

press to zoom
1/3

      ViZE VAR             ViZE VAR            ViZE VAR           ViZE VAR

Mali Vizesi

Mali vizesi hakkında her şey. Mali Vizesi Nasıl Alınır? Mali Vize İstiyor Mu?

Mali Vizesi Nasıl Alınır?

Mali Vize İstiyor Mu?

 

Mali’ye seyahat etmek isteyen Umumi (Bordo), Hizmet (Gri), Hususi (Yeşil) ve Diplomatik (Siyah) pasaportlardan birine sahip Türk vatandaşlarının vize alma zorunluluğu bulunmaktadır. Ancak Resmi heyet mensubu olan Hizmet (Gri), Hususi (Yeşil) ve Diplomatik (Siyah)pasaportu olan Türk vatandaşlarının 180 gün içerisinde 90 günü geçmemek şartıyla Mali’ye vizesiz gitme hakkına sahiptirler.

 

Mali Vizesi Türleri

  • Mali Ticari/İş Vizesi

  • Mali Turistik Vizesi

  • Mali Aile/Arkadaş Ziyareti Vizesi

Mali Vize Başvurusu Nasıl Yapılır?

Başvurular Mali Konsolosluğuna iletilir. Randevu zamanı geldiğinde Kamerun Konsolosluğuna giderek işlemler tamamlanır.

 

Mali Vizesi İçin İstenilen Evraklar

  • Pasaport

  • Eski pasaportunuz varsa onların fotokopileri ve asılları

  • Fotoğraf: 2 adet biometrik fotoğraf. Biometrik fotoğraf 35×45 mm ölçülerde, arka fonu beyaz ve yüz şeklinizin tam görünür olması gerekmektedir.

  • Türkiye Cumhuriyeti Nüfus Cüzdanı Fotokopisi

  • Sağlık Sigortası:

  • Uluslararası Aşı Sertifikası:

  • Otel ve Uçak Rezervasyonları

  • Banka hesap bilgileri ve hareketleri ( Son 3 aylık hesap dökümünün kaşeli ve ıslak imzalı olması gerekmektedir.)

 

**Vize başvurusu için hazırlanması gereken evraklarla ilgili net bilgi için ilgili ülkenin Konsolosluk/Büyükelçiliklerine ya da vize danışmanlık merkezlerine başvurulmalıdır.

 

Mali Vizesi Kaç Günde Çıkar?

ortalama 7-10 iş gününde çıkmaktadır. seyahat planınızdan yaklaşık 20-30 gün önce bu işlemlere başlamak gerekmektedir.

 

Mali Vizesi Ücreti

Kamerun Cumhuriyeti’ne seyahat etmek isteyen vatandaşların ödemesi gereken vize ücreti seyahat niteliği ve süresi açısından farklılık göstermektedir. Vize başvurusu için ödenen vize ücreti herhangi bir aksi durumda geri iade edilmemektedir.

 

  • Mali Vizesi Almanız için geri kalan diger Evraklar Firmamız Tarafından Temin Edilecektir.

 

  • Türkiye’nin her ilinden başvurulara Mali Vizesi alabilmektedir.

 

  • Elçiliğe gelmenize gerek kalmadan biz sizin adınıza Mali Vizesi işlemleri yapıyoruz. Muracaat edip alıp size geri gönderiyoruz.

 

  • İstanbul ve Ankara dışındaki diğer illerde yaşayan vatandaşlarımız bize Yurtiçi Kargo veya Aras kargo ile yollayabilirler.

 

Mali ya da resmî adıyla Mali Cumhuriyeti

 (Fransızca: République du Mali), Batı Afrika‘da bulunan denize kıyısı olmayan bir ülkedir. Afrika kıtasının en büyük yedinci ülkesi konumunda olan ülkenin komşuları (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) Cezayir, Nijer, Burkina Faso, Fildişi Sahili, Gine, Senegal ve Moritanya oluşturmaktadır. Ülkenin başkenti Bamako‘dur.

 

Ülke ismi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin ismi tarihte yer alan Mali İmparatorluğu ile bu imparatorlukta yaşanan Malinkeliler‘den esinlenerek konulmuştur. Ayrıca ülkede konuşulan dillerden biri olan Bambaraca‘da mali kelimesi su aygırı anlamında kullanılmaktadır.

 

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 343 m düzeyindedir. Ülkenin en yüksek noktasını Hombori Toldo Dağı oluşturmakta olup, dağın zirvesi 1.155 m yüksekliktedir. Ülkenin en alçak noktasını ise 23 m ile Sénégal Nehri oluşturmaktadır.

Ülkenin toplamda sahip olduğu 7.908 km sınırın 1.359 km’si Cezayir, 1.325 km’si Burkina Faso, 599 km’si Fildişi Sahili, 1.062 km’si Gine, 2.236 km’si Moritanya, 838 km’si Nijer ve 489 km’si ise Senegal ile oluşmaktadır. Ülke, kıta içerisinde kara ülkesi konumunda olduğu için herhangi bir denize kıyısı bulunmamaktadır.[1]

Sekiz ayrı bölgeden oluşan Mali’nin kuzeydeki sınırları Sahra Çölü‘nün tam ortasına ulaşır. Ülke nüfusun çoğunun yaşadığı yeri olan güneydeki bölgede ise Nijer ve Senegal nehirlerini içermektedir.

Günümüzün Mali Cumhuriyeti, bir zamanlar üç tane Batı Afrika imparatorluğunun bir parçasıydı: Gana İmparatorluğu, Mali İmparatorluğu (ülkenin ismi bu imparatorluktan türetilmiştir) ve Songhay İmparatorluğu. 19. yüzyılın sonuna doğru Mali, Fransız idaresinin altına alınarak Fransız Sudanı‘nın bir parçası oldu. 1959’da Mali, Senegal ile Mali Federasyonu olarak bağımsızlığını kazandı. Bir yıl sonra Mali Federasyonu bağımsız Mali devleti oldu. Uzun bir tek-partili dönemden sonraki 1991 darbesinin ardından yeni bir anayasa yazıldı ve Mali demokratik, çok-partili bir devlet oldu.

 

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Mali demografisi

 

Temmuz 2007’de Mali’nin tahminî nüfusu 12 milyondu ve nüfusun büyüme oranı %2,96’dır.[1] Mali nüfusu ağırlıkla kırsalda yaşamakta olup, şehirde yaşayanların oranı %39,9 düzeyindedir. Malililerin %5 ila %10 arasındaki bir oran göçebedir.[2] Nüfusun %90’undan fazlası ülkenin güney kısmında, özellikle 1 milyon kişilik nüfusu olan Bamako‘da yaşamaktadır.[2]

2007’de Malililer’in %48’i on beş yaşından daha genç, %49’ü 15 ve 64 yaşları arasında, %3’ü ise 65’ten daha yaşlıydı.[1] Medyan yaş 15,9 idi.[1] 2007’deki doğum oranı her 1.000 kişi için 49,6 tane doğum, doğurganlık oranı ise her kadın için 7,4 tane çocuk.[1] 2007’deki ölüm oranı, her 1.000 kişi için 16,5 tane ölüm. Doğumda beklenen yaşam süresi toplam 49,5 sene (erkekler için 47,6 ve kadınlar için 51,5).[1] 2007’de her 1.000 tane doğum için 106 tane ölüm[1] ile Mali, dünyanın en yüksek bebek ölüm oranlarına sahiptir.[2]

Mali genç bir nüfusa sahip olup, 2018 tahmini verilerine göre %66,92’si 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,02’si 65 yaş ve üzerindedir.[1]

0-14 yaş: %48.03 (erkek 4,449,790/kadın 4,402,076)
15-24 yaş: %18.89 (erkek 1,657,609/kadın 1,823,453)
25-54 yaş: %26.36 (erkek 2,243,158/kadın 2,615,695)
55-64 yaş: %3.7 (erkek 346,003/kadın 335,733)
65 yaş ve üzeri: %3.02 (erkek 277,834/kadın 278,542)

Şehirde yaşayanların oranı 2019 verilerine göre %43,1 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2018 tahmini verilerine göre %2,98 düzeyindedir.[1]

 

Din[değiştir | kaynağı değiştir]

 

Kerpiçten yapılan özgün Jenne Büyük Camii‘nin yandan görünüşü

İslam 11. yüzyılda Batı Afrika‘ya gelmiştir. 13. yüzyılda Jenne‘de kendine has mimarisi ile tanılan, 1907’de yenilenen Jenne Büyük Camii inşa edildi. Jenne kasabası, Camii ve civar köyleri 1988’de UNESCO Dünya Miras Listesi‘ne eklendi. Ülkenin %95’e yakını Müslüman (çoğunlukla Sünni ve Şii), yaklaşık %2,5’i Hristiyan (yaklaşık üçte ikisi olan Roma Katolik ve üçte biri Protestan) ve kalan %3’ü de yerli veya geleneksel animist inançlar olmak üzere diğer dinlere inanmaktadır.

DinOran

İslamiyet% 94,8

Hristiyan% 2,4

Diğer% 2,8

 

Dil[değiştir | kaynağı değiştir]

Sömürge dönemi sonrası Fransa’nın miras olarak bıraktığı Fransızca ülkenin resmi dilli konumundadır. Resmî dile Fransızcanın dışında on üç adet ulusal dil bulunmaktadır. Bu diller Bambaraca, Bomuca, Bozoca, Dogonca, Maasinankoorence, Hasaniye Arapçası, Minyankaca, Kita Maninkaca, Soninkece, Koyrabori Sennice, Senaraca, Tamaşekce ve Kassonkece olup, birçok kişi tarafından konuşulmaktadır. Bu diller içerisinde en yaygın dil konumunda olan Bambaraca dili nüfusun %46’sı tarafından konuşulmaktadır.[1]

 

Sosyal hayat[değiştir | kaynağı değiştir]

 

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke genelinde okula gitme zorunluluğu bulunmaktadır ve yedi yaş ile on altı yaş arasında çocukların dokuz yıl okula gitme zorunluluğu vardır. Ülkede okuma-yazma bilmeyenlerin oranı %65’in üzerindedir. Ülkede 15 yaş ve üzeri erkeklerde okuma-yazma oranı %45,1 iken, aynı kategoride kadınlarda %22,2 düzeyindedir. Eğitimin ücretsiz olarak verilmesine rağmen, bu olanaklardan faydalanabilen nüfus çok az sayıdadır. Ülkenin en büyük üniversitesini başkentte bulunan Bamako Üniversitesi oluşturmaktadır.[3]

 

Sağlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkede var olan sağlık hizmetleri yaşanan tifo, sıtma, cüzzam, AIDS, uyku hastalığı ve diğer hastalıkların üstesinden gelme konusunda yeterlilik arz edememektedir. Ülke nüfusunun %24,7’si tam teçhizatlı sağlık hizmeti alabilmektedir. Nüfus içerisinde HIV virüsünen yakalanan 15 ile 49 yaşları arasındaki yetişkin topluluğun oranı %1 düzeyindedir.[1]